рамантика - харашо... очинь харашо... в мичтаххх... в васпаминанияхххх.... в жызни - ни очинь фсё так красива и бискровна, инагда хочицца (здесь следуваит цыничнае слова) на эту рамантику, кагда иё слишкам многа... слишкам мнагавата... Спрсите Кука, или Троцкава, да каво хатите спрасите, нужна им эта рамантика? На(Мат) ни нужна...
... и нет сил ат ниё (суки, плахое слова) атказацца... но я сопсна, а жызни в риале, на славах ано фсигда лехче: фантазии, мичты, васпаминания... так странна палучаицца - парадаксальна: рамантики сидят ф офисах с 8 да 17, покер фэйсы строят на савищаниях, ждут выхаднова, как празника, а эти - дерзкие, што зделали себе приключенческую жызнь, пачиму-та завуцца цыниками.... ну хто абъяснит сей странны парадокс?



Reply With Quote

